Ismail Raka u lind më 24 janar 1955 në Kaçanikun e lashtë dardan. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, kurse të mesmen në gjimnazin “Skënderbeu” në Kaçanik. Në vitet e `50-ta të udhëhequr nga Rankoviqi dhe krimeinelët e tjerë të Beogradit popullata shqiptare vritej dhe dëbohej nga trojet etnike shqiptare.

Ndërkaq, kaçanikasit ishin betuar se për së gjalli kurrë nuk do ta lëshonin Kosovën e gjetkë, e rendonin edhe shpirtin e të riut Ismail Raka, ishte nxënësi më i mirë, dhe i sjellshëm. Ai e kishte dhënë këtë provim. Më 1974 regjistrohet në Fakultetin Juridik në Prishtinë. Vitin e parë dhe të dytë, Ismaili i kryen me sukses, kurse gjatë vitit të tretë pengohet nga profesori i së drejtës civil edhe që më 1981 përjashtohet, por pas një viti pranohet prapë. Ismaili më 14 prill të vitit 1979 shkoi në shërbimin ushtarak serbo-sllav. Gjatë kësaj kohe KOS-i e keqtrajton shumë rëndë, duke kerkuar nga ai që të bëhej bashkëpunëtor i tyre. Ismaili edhe këtu qëndron e pathyeshëm, qëndron i paluhatur në idealet e tij kombëtare. Në një rast e hipin në veturë, e dërgojnë në një kodër dhe i kërcënohen për ta detyruar që të bashkëpunonte me ta, ose do ta hidhnin poshtë, në një greminë. Ismailin edhe pse e kërcënonin me jetë, qëndron i pathyeshëm. Gjithnjë e përcillnin hap pas hapi. Pas vdekjes së Titos më 4 maj 1980, ai nuk mori pjesë në ceromoninë e përmortshme. Më 10 qershor të vitit 1980, pa shumë mundimesh, keqtrajtimesh, akuzash, Ismaili arriti ta kryente ushtrinë me dy muaj vonesë. Më 5 maj të vitit 1981 shpërthyen demosnstratat në Kosovë, organizator i të cilave ishte edhe ai. Në fund të javës në stacionin policor në Kaçanik, u morn ë pyetje ku u mbajt plotë gjashtë orë. Në pyetje e mori Afet Rexhallari. Pastaj ishte liruar, por e përjshtuan nga fakulteti. Provimin në fakultet e dha, dhe me këtë rast e shqeu indeksin para syve të udbashëve, duke u thënë se diturinë e kishte në kokë, kurse notën e tij nuk e donte dhe me kaq kishte marrë fund fakulteti i Ismailit.

Më 14 mars të vitit 1982 në orën 11oo Afet Rexhallari dhe Halit Loku e morën dy orë në stacionin plicor, i bastisën shtëpinë dhe ia morën ditarin e jetës me vjersha e me tregime, që ishin me motive nga Kosova nënë. Ismailin pastaj e dërguan në Ferizaj te Ura e Konakut. Kriminelëve shqipfolës Ismaili u tha se nese më keqtrajtoni, më mirë me mbytni menjëherë, sepse unë i gjallë e ju të gjallë s`bëhet kurrë. Pas dy ditësh e mbytën Afrim Abazin. Më 1989 shpërthyen përsëri demonstratat. Perj vitit 1989 deri më 1993 Ismaili punoi për furnizimin e armëve në Kaçanik dhe në tërë Kosovën. Më 24 mars e kërkuan në polici, por ai u largua në Maqedoni, ku qëndroi 3 muaj. Më 29 qershor u kthye ilegalisht në Kosovë, sepse i vdiq i ati Milaimi. Ishte i vetmi djalë në shtëpi dhe nuk mori pjesë në varrimin e të atit. Një vit e gjysme nuk doli në qytet e as nuk e vizituan shokët më të ngushtë. Më 29 nëntor 1994 në mengjes policia serbe e rrethuan shtëpinë e Ismailit, ishin shtatë policë e një civil, të cilët prej orës 5,30 minuta deri në orën 6,30 e bastisën shtëpinë dhe kërkonin tre automatikë, kurse ai u tha se kishte vetëm një revole të babait dhe atë e dorëzoi. Të pamëshirshmit e fotografonin disa herë para shtëpisë së vet me revole para këmbëve. Policia e mori në stacionin e policisë në Kaçanik dhe e mbajti deri në orën 14,00, e pastaj e transferuan në Ferizaj.

Të nesërmen në orën 16,00 erdhi lajmi i kobshëm për familjen, për shoqërinë dhe për tërë kombin, se Ismaili paska bërë vetëvrasje, duke kerkcyer nga kati i katërt i objektit të SPB-së në Prishtinë me sqarimin etyre se Ismaili vdiq mbrëmë….Pra disa orë pas arrestimit, Ismaili, si djalë i vetëm që ishte në familje, la pas vetës nënën e tij te moshuar, bashkëshortën dhe famijët: Labinotin, Shkëlzenin, Vlorën e Liburnën.

Djali i madh i tij, Labinoti, pas shumë bisedave informative në Kaçanik u detyrua të largohej nga vendi dhe të mërgonte në Suedi. Derisa policia serbe gjurmon rreth djalit të vogël, Shkëlzenit, ky radhitet në radhët e UÇK-së, duke mbajtur në krah armën e babait. Ismail Raka ishte dhe mbetet fytyrë e ndritshme e lëvizjes çlirimtare, njeri i idealeve kombëtare, që bashkë me djemtë më të mirë të këtij trualli ranë në altarin e lirisë për Kosovën e çliruar. Ismail Raka u mbyt m2 29 prill të vitit 1994.

Lavdi veprës së tij të lavdishme dhe i lehtë i qoftë dheu  i Kosovës…..!