U lind më 14 mars 1964 në fshatin Gabrizë. Shkollën fillore, deri në klasën e katërt e kreu në Elezaj, kurse prej klasës së pestë e diri në të tetën në Doganaj. Shkollën e mesme e vazhdoi në Kaçanik, vetëm dy vjet, sepse Kosova ishte e okupuar nga forcat serbo-çetnike. Me fillimin e demonstrative të para, edhe Hetemi iu bashkangjit këtyre. Atë e gjejmë në radhët e para të demonstrative për çlirimin e atdheut, ku vërehet nga policët dhe gjatë vitit 1981 keqtrajtohet. Hetemi rrjedh prej një familje punëtore. Ksihte shprit revolucionari, që vërtetohet me veprat e tij patriotike. Në marsin e vitit 1982 u detyrua ta ndërpriste shkollimin e mesëm dhe shkoi jashtë atdhetu, në Zvicër. Në vjeshtë e vitit 1986 shkon në shërbimin ushtarak jugosllav në Kumanovë dhe në Shkup. Edhe atje përcilleshin lëvizjet e Hetemit. Pasi kryen shërbimin ushtarak, përsëri u detyrua të  shkonte në kurbet, prej nga e ndihmoi Lëvizjen Çlirimtare Kosovare.

Kosova po vlonte. Nga gjiri i saj ndihej erë lufte. Sa vinte e shtohej dëshira e Hetemit që t`i shpaloste zemrën Kosovës dhe me trimëri e më ndër t`i mbornte trojet tona të lashta shekullore. Lufta në Kosovë filloi në Drenicë, e cila u shtri deri në Jezerc, Hetemin e gjeti të gatshëm. Ai udhëtoi me grupin e parë të UÇK-së me 5 gusht 1998. ishte ushtar i disiplinuar, i përgatitur në çdo rast, vigjilet dhe strateg i mire i luftës, ai gjithnjë sulej i pari si luan mbi forcat barbare çetnike. Hije i kishte granata në dorë, por edhe më bukur i rrinte kur me të shkatërronte armiqtë dhe teknikën etyre. Pas fitoreve kthehej së bashku me shokë dhe bisedonte për sukseset e tij të arritura. Armikut i fuste panik dhe frikë, ishte i shepjtë si rrufeja, në luftë ishte i pari kundër amrikut, s`e ndalte as stuhia më e madhe. Ishte dimër, kohë e ftohtë, e Hetemi, me luftëtarët e tij të lirisë (ishte komandant i togut të II-të) udhëtonte prej fshatit Gabrizë nëprë fshatrat: Nikë, Biçec, Kovaçec për t`u vendosur në Gajre. Mirëpo, më 28 shkrut 1999, pas luftimeve të Pustenikut, çetnikët me policë, me ushtarë e me paramilitarë, ia mësyjnë fshatit Gajre. Hetemi, ndonse edne nuk kishte pushuar mirë, vëren çetnikët dhe se bashku me pesë shokët e tij ua zënë pritën në një afërsi prej 20 metrash. Godet në stilin e eprorit shembullor dhe armikut i lë 11 të vrarë. Jehon thekshëm ajo grykë me goditjet precise të Hetemit. Sytë e tij ishte pishë e turri duhi, siç dhonë luftëtarët e tij. Vret kryekomandantin e policisë dhe i ndalë rrugën shkaut për në fshatrat shqiptare. Ia shtoi famën kësaj ane dhe UÇK-së, duke treguar se jemi betuar ta mbrojmë atdheun me çdo çmim, qofte edhe me sakrificën e jetës. Nga lufta e togut të komandant Hetemit në Betejën e Gajrës, shkau s`dinte nga t`ia mbante. Çetnikëve u tha jo në trojet shqiptare se ne jemi zot të kësaj toke.

Ra në krye të detyrës ushtarake. Kishte stilin luftarak të Mic Sokolit, Kosova s`është pa burra. Më 28 shkurt të vitit 1999, Hetem Hasaj ran ë altarin e lirisë, kruse palgë morën: Ekrem Ahemtaj, Naser Hasaj dhe Bekim Vishi, Hetemi ishte shqiponja e ketyre maleve, ndërsa bashkëluftëtarët ishin krahët e tij. Ata thanë se kur kemi vendosur t`i zëmë pritën armikut, Hetemi na tha: “pesë ushtarë vullnetarë që keni vendosur të vdisni ejani me mua”. Kështu pra trim Hetemi u radhit në piedestalin e dëshmorëve të lirisë, amanet të cilin ua la komandanti legjendar Adem Jashari, kurse nga nënqielli u shkëput dhe hyri në gjirin e Kosovës nënë. Sot lapidari i tij qëndron krenar në Gajre, e cila hisotrisë sonë kombëtare, në luftën çlirimtare i dha birin e vet më të denjë.